Jak Cię widzą tak Cię piszą.

blank

W dzisiejszych czasach daje się zauważyć tendencję do upraszczania form nazywanych oględnie dobrymi obyczajami, czy też savoir-vivre. Dotyczy to także ubioru. Nie mniej jednak, pewne żelazne kanony pozostały niezmienne, pomimo upływu lat. Ubiór staranny, dopasowany do pory, miejsca i okoliczności świadczy o zamiłowaniu do porządku i piękna. Zapewnia, poza tym, dobre samopoczucie i jest zewnętrzną oznaką szacunku do innych i do siebie samego. Aby tego dokonać należy pamiętać o kilku wskazówkach:

  • wszystkie części ubioru powinny być bezwzględnie zawsze czyste i znajdować się w należytym (czyli idealnym) porządku;
  • dobierając konkretny strój należy koniecznie brać pod uwagę figurę, wzrost, karnację, kolor oczu i włosów, wiek;
  • nie nosimy ubrań wyłącznie ze względu na to, że są modne, gdyż nie wszystkim pasuje to, co aktualnie jest najmodniejsze (np. \"biodrówki\", gołe pępki itp.);
  • nawet najlepsze i najdroższe ubrania mogą ośmieszyć noszącą je osobę zamiast ozdobić, jeśli nie są noszone we właściwym czasie i miejscu.
Jakie najczęstsze uchybienia u kobiet dają się zauważyć? Jaskrawy makijaż, zbyt duża ilość ozdób, przesadnie duże dekolty i zbyt krótkie spódniczki są dobre na dyskotekę dla nastolatków, natomiast na oficjalne wyjścia (np. do pracy, na rozmowę kwalifikacyjną) wymagany jest strój wygodny, skromny, nie krzykliwy, dopasowany do panującej atmosfery. Starannie utrzymane dłonie podkreślają, a czasem i podnoszą estetyczny wygląd kobiety. Czasem jednak kobiece palce przypominają choinkę, ozdobione przesadną ilością pierścionków. Niestosownie w miejscu oficjalnym wyglądają też zbyt długie szpony, pomalowane na różne odblaskowe i krzykliwe kolory. Do pracy, czy na rozmowę kwalifikacyjną paznokcie nie powinny być zbyt długie, a lakier na nich nie powinien być zbytnio rzucający się w oczy. Generalnie rzecz ujmując, powinniśmy w tym miejscu dokonać podziału na ubrania do pracy i stroje nieformalne. Te pierwsze powinny być tradycyjne i dyskretne, co nie musi oznaczać nieciekawe. Ubrania nieformalne mają prawo być bardziej śmiałe i kolorowe, ale i w tym przypadku należy mieć umiar. Nie wolno też zapominać o dodatkach, takich jak torebki, chusty, szale, paski i inne akcesoria, które powinny pasować do siebie nawzajem i do zakładanej wraz z nimi garderoby i to nie tylko kolorystycznie, ale i pod względem kroju i materiału, z którego są sporządzone poszczególne elementy. Przyjęcie koktajlowe, czy też bankiet służbowy nie wymagają od kobiety specjalnie wyrafinowanego stroju. Każda sukienka (kostium) modna, dostosowana do sezonu i do osoby ją noszącą w zupełności się do tego nadaje. Na przyjęcia popołudniowe powinno się wkładać ubranie wizytowe lub spacerowe. Tego typu ubranie jest też ostatnio dopuszczalne do chodzenia do teatru. Okropnie wyglądają bowiem w teatrze widzowie siedzący w ponaciąganych swetrach, czy dżinsach. Jest to ewidentne uchybienie i nietakt, który można odebrać jako brak szacunku dla siebie, innych widzów i aktorów. Na bal bezwzględnie należy się ubrać bardzo elegancko, czyli wieczorowo. Na balach powinny królować męskie wieczorowe garnitury, surduty, smokingi i fraki, a kobiece długie eleganckie suknie. Wieczorny makijaż może być nieco bardziej wyraźny od dziennego. Koniecznie należy pamiętać o właściwym doborze dodatków (buty, rękawiczki, torebki, szale itp.). Strój dobrze ubranego człowieka charakteryzuje się umiarem, dopasowaniem do typu urody, figury i wieku. Niezwykle ważne jest też zharmonizowanie wszystkich elementów stroju. Pamiętajmy, że umiejętność dobrego ubrania się jest prawdziwą sztuką. To nie strój jest tak naprawdę elegancki, tylko człowiek, który go nosi.

Zagadnienia: autoprezentacja, wizerunek, etyka, Savoir-vivre print