Wizytówka - bilet wizytowy czy nośnik identyfikacji

blank

Wizytówka jest tak popularna, że aż trudno uwierzyć, że ma swoje korzenie w XVIIIw. Początkowo służyła do składania wizyt czy zamiast nich, także miała zupełnie inny cel niż współcześnie. Możemy wyróżnić trzy główne kierunku rozwoju wizytówki – jako karty wizytowej w dyplomacji, jako nośnika informacji osobistych w relacjach towarzyskich oraz jako nośnika informacji zawodowych w relacjach biznesowych. Każda z nich ma inne cechy, wielkość oraz jest przeznaczona do innych celów. Dlatego nie należy łączyć na jednej wizytówce informacji prywatnych oraz służbowych lub z tytułami naukowymi. Główną cechą wizytówki jest prostota szaty graficznej. Wszelkie zdjęcia czy ozdobniki obniżają jej prestiż, nie mówiąc już o czytelności. Natomiast kwestią sporną jest zakres umieszczanych informacji. Generalna zasada mówi, że im wyższa rangą osoba tym mniej informacji ma na wizytówce, którą posiada. Dlatego osoby piastujące najwyższe urzędy posiadają jedynie imię i nazwisko. W przypadku funkcji biznesowych niezbędne są jednak informacje identyfikujące podmiot, który osoba reprezentuje. Praktyczność a wizytówka. Kiedy używamy wizytówki przy kontaktach służbowych polskich i zagranicznych, chciałoby się wszystkie informacje umieścić na jednym kartoniku. Jednak takie wygodne rozwiązanie ( po jednej stronie mamy informacje w języku polskim a po drugiej obcym) bardzo obniża jakość tego nośnika biznesowego. Sprawiamy wrażenie jakby firma zbyt oszczędzała i zadrukowywała każde możliwe miejsce. Dodatkowo, likwidujemy miejsce na zapisanie informacji odręcznych, kiedy chcemy zawęzić znajomość ( na przykład podanie numeru telefonu komórkowego). Moment przekazania wizytówki Wiele osób ma kłopot z moment przekazania wizytówki – na początku czy na końcu spotkania. Początkowo wizytówkami wymieniano się na końcu spotkania, tylko wtedy kiedy zamierzało się kontynuować znajomość. Takie rozwiązanie stosuje się nadal przy kontaktach towarzyskich. Jednakże przy kontaktach biznesowych, wszedł w życie „ceremoniał japoński”, kiedy wizytówkami wymienia się na początku spotkania, ze wszystkimi jego uczestnikami. Dodatkowo wizytówkę należy przeczytać i można położyć obok siebie podczas spotkania, aby łatwiej było przypomnieć sobie dane rozmówcy. Warto jest pamiętać o szczegółach dotyczących tego małego kartonika, bo jego wygląd oraz forma przekazania bardzo wiele mówią o właścicielu już na początku znajomości.

Zagadnienia: identyfikacja, savoir vivre, etykieta biznesowa, wizytówka print